Van de redactie

De beperkingen die het corona virus ons opdringt dwingt ons tot nadenken over de vraag 'waar zijn we mee bezig?' We lezen steeds vaker dat we de pandemie over onszelf hebben afgeroepen. De aarde kan onze manieren van leven niet meer faciliteren. Alles wat we bedenken moet mogelijk zijn. Wij de lusten en anderen de lasten. 

 

De grote systemen waarmee wij zijn opgegroeid en wij de wereld konden beheersen lijken aan het einde van hun latijn. Zijn wij getuigen van de laatste stuiptrekkingen? Is er al wat anders dat ons uit de misère helpt?

 

Godsdiensten, religies en grote levensbeschouwingen vertellen ons waartoe wij op aarde zijn. Dat we niet alleen zijn en hoe we met elkaar kunnen samenleven. Ze waarschuwen ons ook wat de gevolgen zijn als we verkeerde keuzes maken, individueel en collectief. Hebben we de pandemie nodig om ons te leren dat onze individuele keuzes er wel degelijk toe doen. Er is een nieuwe balans nodig tussen het ik en wij samen.

 

In deze nieuwsbrief weer een aantal onderwerpen waar mensen met hart en ziel bezig zijn om te werken aan een leefbare samenleving, een samen leefbare samenleving vanuit een diepe motivatie dat alle mensen dezelfde Schepper hebben en in die zin broers en zusters zijn. 

 

De leden van de Ridderkerkse kerken doen voluit mee in de samenleving met een speciaal oog voor de Ridderkerkers die niet mee kunnen komen, die zich uitgesloten voelen. Ze werken aan een inclusieve samenleving waarin iedereen in vrijheid de ruimte krijgt om mee te doen in het omzien naar elkaar. Mooie voorbeelden zijn: de kerstpakkettenactie voor statushouders, de politieke inzet, bestuursfuncties in organisaties als de Stichting Integratie in Ridderkerk, het IDB, Wereldwinkel.

 

Hoe kerken dat doen? De Protestantse gemeente Bolnes laat ons zien hoe je als geloofsgemeenschap met veel oudere leden toch van betekenis kunt zijn voor je wijk en buurt. Dat begint bij jezelf of je bereidt bent te luisteren naar de (A)ander.

 

De redactie.